Krijg nieuwsbrief

Please enable the javascript to submit this form

 
 

Contacteer ons
(Open van 8:30 uur tot 17:00 uur)

Schrijf.be copy & content
Willem Geetsstraat 9, 2800 Mechelen
BE 0848.540.558 

+ 32 15 27 55 10  -  info@Schrijf.be




Menu

Kijkbuiskinderen

In de laatste aflevering van 'Man over Woord' zit een item over tussentaal. "Spijtig dat je nog zo weinig ABN hoort op de televisie", zegt mijn vrouw. "Bijna alleen nog in de nieuwsprogramma's." Ik voel dat het mijn beurt is om iets verstandigs te zeggen. Ik rommel wat in mijn geheugen.

Hallo

"Ha, en in de Fabeltjeskrant!" opper ik triomfantelijk. In dat kinderprogramma uit onze jeugdjaren las een uil, ... eh ... meneer de Uil het nieuws voor uit de krant. In een onberispelijk Nederlands, jawel! Als een Freek Braeckman met pluimen. Gedistingeerd en kaarsrecht berichtte hij elke dag vanop zijn tak over het wel en wee in het grote dierenbos.

Hatsikidee

Maar dieren zijn precies als mensen. Dus praatten niet alle dieren ABN. Zo had je bijvoorbeeld Ed en Willem Bever (mijn favoriet!) die in een Rotterdams dialect keuvelden over hun waterpomptang. Geen mooi Nederlands, maar dat gaf niet. Je kon altijd wel iets van die handige vaklui bijleren. Meneer de Uil kon er eigenlijk ook best mee lachen, maar deed dat wijselijk niet. Toch niet op televisie.

Hier blaft men

Iets voor die tijd acteerde er nog een dier in een televisieprogramma. In 'Hier spreekt men Nederlands' zat een levensechte, grote en gevaarlijke hond. Die leek als twee druppels water op de loebas die enkele huizen verder achter een hek zat. Dat monster liet me telkens opnieuw schrikken, als ik op weg was naar school. Ik vertrouwde hem voor geen cent, en waagde het niet om in zijn buurt iets anders te spreken dan ABN ...

Smikkelen en smullen

Mijn moeilijke relatie met het Nederlands verbeterde dus gelukkig met de komst van de Fabeltjeskrant. Ze werd plezanter en speelser. En ik leerde ook een heleboel nieuwe woorden bij. Kijkbuiskinderen was een poosje  'Woord van het Jaar' in onze familie.

Slaap lekker

Dit alles vertel ik die vrijdagavond vol vuur aan mijn vrouw. Op het einde van mijn verhaal kijk ik haar tevreden aan. Haar oogjes dicht en snaveltje toe ...

Reageer