Krijg nieuwsbrief

Schakel javascript in om dit formulier in te dienen

 
 

Contacteer ons
(Open van 8:30 uur tot 17:00 uur)

Schrijf.be copy & content
Willem Geetsstraat 9, 2800 Mechelen
BE 0848.540.558 

+ 32 15 27 55 10  -  info@Schrijf.be




Menu

Uur van de waarheid

Twee maanden geleden hield onze eindredacteur Marcel een warm pleidooi voor het gebruik van tussentaal in informele omstandigheden. "Mag ik in mijn eigen gezin, met mijn eigen buren, met mijn eigen vrienden dan geen leuke elementen uit mijn dialect meenemen in mijn dagelijkse omgangstaal?" schreef hij.

Tussentaal

Helemaal mee eens! Ik vind het heel jammer dat ik zelf geen dialect spreek. Ik luister graag naar dialecten die ik mooi vind, zoals het melodieuze en zachte West-Vlaams. Maar ik worstel met die lelijke uitdrukkingen die volgens mij niets met dialect te maken hebben. Eerder met een gebrek aan kennis van de standaardtaal. Een verfoeilijke tussentaal: omdat de sprekers dénken dat ze standaardtaal spreken.

Standaardtaal

Mijn man spreekt ook al geen dialect, dus voor ons zit er niets anders op dan thuis de standaardtaal te promoten. We verbeteren onze kinderen en zelfs elkaar (lees: ik hem, een ergerlijk trekje). Sommige fouten krijgen we maar moeilijk uitgeroeid. Het hemeltergende 'noemen' in de betekenis van 'heten', brr. 'Wij zijn gewonnen', in plaats van 'wij hebben gewonnen'. 'Het is aan u' (sic), in plaats van 'het is jouw beurt' of het simpele 'jij bent'.

Welk uur is het?

De allerergste vind ik nog altijd 'welk uur is het?' Of nog een graadje erger: 'Wat uur is het?' De juf van onze dorpsschool zag er geen graten in en vertelde mijn dochter zelfs dat ze 'allebei goed zijn'. Help! Dus als ze aan mij vragen welk uur het is, dan antwoord ik steevast: het uur van de waarheid.

Reageer