Krijg nieuwsbrief

Schakel javascript in om dit formulier in te dienen

 
 

Contacteer ons
(Open van 8:30 uur tot 17:00 uur)

Schrijf.be copy & content
Willem Geetsstraat 9, 2800 Mechelen
BE 0848.540.558 

+ 32 15 27 55 10  -  info@Schrijf.be




Menu

Verhuizen voor watjes

Ik ben een watje. Ja, dat geef ik grif toe. Zware dingen heffen? Kan ik niet. Meubels in elkaar schroeven? Kan ik niet. Helaas hoorde dat allemaal bij ... onze verhuis.

Tour de force

En dan moet u weten dat ik nog het minst van alle collega's heb gedaan. Marcel, Stijn, Wim, Tom en Ilse jongleerden met dozen en kasten alsof het niets was. En droegen ze meteen van het kantoor de verhuiswagen in. Maar kwam ik met een kastje of doosje aandragen? Dan gristen de verhuizers het meteen uit mijn handen. Terecht. Want ik trok voortdurend een gezicht alsof ik de aangetrouwde achternicht van Atlas was.

Afgetrapt

Wim besloot dan ook - wijselijk - om me een gemakkelijker taakje te geven. Ik mocht doosjes naar de kelder dragen. Trappen op, trappen af - want de lift deed het nog niet. Na een tijdje kwam hij kijken, overtuigd dat ik al lang klaar was. En wat vond hij? Een Ann die eruitzag alsof ze net drie marathons na elkaar had gelopen - buiten adem tegen de muur geleund. Met de helft van de doosjes nog boven op de trap.

Een schroef los

Tafels in elkaar schroeven dan. "Dat kan ik!" riep ik verrukt uit. En ik ging aan de slag met een tafelblad waaraan ik vier poten moest bevestigen. Ik draaide en schroefde en draaide. Trots keek ik op toen mijn eerste tafelpoot vastzat. En zag dat John ondertussen de drie andere poten al aan het tafelblad had geklonken.  

Pijnlijk kerstfeest

Weet u wat het toppunt is? Ik heb het minste gedaan, maar het meeste afgezien. Want die avond aan de kerstdis - we verhuisden op 24 december - bibberden mijn mes en vork in mijn handen, van de inspanning. En de volgende dag moest ik als een kreupele op kerstbezoek bij mijn grootmoeder. Want ik was helemaal stram en stijf. Drie dagen heb ik het gevoeld. Maar mijn collega's? Die hadden nergens last van. En noemden mij een watje. Terecht. Ik was niet eens sterk genoeg om van me af te bijten.

Reageer